მარეკები შლიდნენ ბანაკს,

ქარი ჩამიჩუმით ქროდა,

ვიწექ რომელიღაც ბალახს

უცებ ქალის სუნი ჰქონდა.

თითქოს ურო დამკრეს თავში,

თითქოს პაპაჩემი ცხონდა –

ათას სურნელოვან შვავში

ბალახს ქალის სუნი ჰქონდა.

სუნი ჰქონდა არა დალის,

ლალის,– ცისფერ ანუ თეთრის,–

სუნი– საზოგადოდ ქალის,

სუნი– საზოგადოდ მდედრის…

ღმერთო! ღმერთო! მე სულ ველი სიკვდილს–

შენ მაცოცხლო ვინძლო,

სანამ ვიცნო ეს სურნელი,

სანამ ეს სურნელი ვიგრძნო!

Advertisements